Η εποχή του κυνηγιού

Tim Davis

ΜΠΑΜ. Τον έριξαν.

Τρέχουν τα λαγωνικά

να βρουν τον ήλιο.

 

φωτ.: Tim Davis

Όταν θα ζήσω…

φωτ: Γαβριέλλα

φωτ: Γαβριέλλα

Μυρωδιά από βρώμικα νωπά μαλλιά ήταν η πρώτη του αθέλητη σύσταση. Ισχνή αλογοουρά στερεωμένη με φτηνό λαστιχάκι. Δολιχοπρόσωπος με χαμόγελο εκπαιδευμένο ώστε να κρύβει τα στραβοβαλμένα του δόντια σίγουρος ότι αυτό το θέαμα δεν πρέπει να φτάσει ανθρώπου μάτι.

Κρέμασε με συστολή το σακάκι με το φθαρμένο γιακά στην κρεμάστρα πίσω απ’την πόρτα και κάθησε σταυρώνοντας σφιχτά μέχρι που χλώμιασαν, τα δάχτυλα των χεριών του. Σχεδόν φτύνοντας βγήκαν οι πρώτες λέξεις στην προτροπή να μιλήσει.

Συνέχεια

Το Άλφα

φωτ.: Κωνσταντίνα Βαγενά

φωτ.: Κωνσταντίνα Βαγενά

Σήμερα θα σου πω για τα Δέλτα μου.

Τα συνάντησα σε έναν δυστυχισμένο ύπνο, ήταν δύο. Το ένα ισορροπούσε με την κορυφή του ανάποδα πάνω στο άλλο, σαν από πάντα. Μια κλεψύδρα ήταν, άδειαζε δευτερόλεπτα. Κι εγώ από κάτω της στεκόμουν, με την παλάμη απλωμένη και τα δάχτυλα ανοιχτά, να νομίζω ότι θα πιάσω την πολύτιμη άμμο.

Συνέχεια

Κουρτινομαχίες

φωτ.: Michel Pilon

φωτ.: Michel Pilon

Ανέβηκα πάλι στο νοερό σχοινί από χαρακτήρες της αλφαβήτου που μας κρατάει κοντά για να’ρθω περπατώντας να σε βρω. Να τρεκλίσω, να παραπατήσω, να προσπαθήσω να κρατηθώ εκεί που πάω να πέσω, να ισορροπήσω, σαν και στην πραγματική μου ζωή.

Θα βάλω καινούρια γράμματα σήμερα, το Νι και το Δέλτα και το Λάμδα και θα τα πλέξω γερά μην και γλιστρήσουν στις ευθείες τους και λυθεί ο κόμπος. Γιατί έτσι είναι οι ευθείες, ολισθηρές μεσ’την απλότητα τους και αεικίνητες…Αν όμως πιάσω και βάλω λίγα τσιγκελωτά ωμέγα από τα Ωχ μου και ίσως ένα θήτα από εκείνα τα αυθόρμητα, ανθρώπινα καλέσματα της δύναμης που λέμε Θεό κάπου θα σκαλώσουν οι ίνες και θα κρατηθούν. Κι έτσι ίσως προλάβω να σου πω.

Συνέχεια