Πλάνες και περιπλάνες… Μέρος Β΄

φωτ.: Γαβριέλλα

φωτ.: Γαβριέλλα

Όσο για την αρχή της ιστορίας, θα τη βρείτε, εδώ

Usted Espanol? Όπως ήταν αναμενόμενο ρώτησε με φανερή προσδοκία ο Εουρίκο.

Yo soy de Marruecos, απάντησε αγέρωχα ο άλλος. Στον Εουρίκο μάλλον δεν άρεσε η απάντηση του αφού ο ενθουσιασμός του εξανεμίστηκε και άρχισε να ξαναμιλάει με τα γνωστά του Αγγλικά. «Πάνε και οι συγκινήσεις, πάει και η μαμά Ισπανία…γιατί άραγε;», μονολόγησα.

-Νομίζω πως κάτι είπε για Μαρόκο, είπε μια από τις συμπατριώτισσες. «Γιατί είναι κακό που είναι από το Μαρόκο;»

Ο Εουρίκο άρχισε να στριφογυρνάει άβολα στην καρέκλα του σαν κάτι να τον εκνεύρισε. Γύρισε με τρόπο προς το μέρος μου και με ύφος συνομώτη μου είπε ότι καθόλου δεν τους γουστάρει αυτούς τους Μαροκινούς γιατί περνούν το Γιβραλτάρ στα μουλωχτά και αρπάζουν τις δουλειές μέσα απ’τα χέρια των Ισπανών.

-Έλα βρε Εουρίκο, τι να κάνουνε κι αυτοί; Να επιζήσουν προσπαθούν…Άλλωστε και συ το English Channel (Μάγχη…) νύχτα δεν το πέρασες; Άσε που κι εσύ τη ζωή σου την πέρασες περνώντας από χώρα σε χώρα. Κανέναν δεν αφήνει ο Θεός, είπα με ύφος που θα’κανε τη γιαγιά μου περήφανη.  

-Μι εντ χιμ, μάϊ φρέντ ντον’τ χαβ δε σέϊμ Γκοντ.

Και πριν προλάβω να αναπτύξω τις Θεολογικές μου πεποιθήσεις στράφηκε προκλητικά προς το  Μαροκινό.

Χέϊ γιου Μαρόκαν γκάϊ! Χάου ντου γιου νόου Σπάνις σο γουέλ, χα;

-Άϊ χαβ ε νέϊμ. Εντ ιτ ις Χαντίρ. Χαντίρ μινς θάντερ. Μάϊ γκράντφάδερ γκέϊβ μι δις νέϊμ μπικόουζ άϊ ριμάϊντιντ χιμ οφ δε θάντερινγκ κάνονς ατ δε Σίβιλ Γουόρ γουέρ χι πράουντλι κούκντ φορ Φράνκος άρμι. Σπάνις μπλάντ ις ράνινγκ ιν μάϊ βέϊνς.

Έτσι λοιπόν γίναμε ακροατές μιας ακόμα συγκινητικής ιστορίας, του Μαροκινού Χαντίρ, Βρόντη όπως θα λέγαμε Ελληνιστί (και μην ακούσω τίποτα συνθετικά τύπου Εμπειρίκου). Ο μάγειρας παππούς, μέγας φασίστας, εκεί που μαγείρευε μέσα από καζάνια, καραβάνες και χυλούς γνώρισε τον απόλυτο έρωτα στα μάτια της κόρης ενός στρατηγού, της Δόννα Χυμένες. Μέγας ο έρωτας, μέγα το ταξικό σκάνδαλο, βαρύ το δίλημμα, γενναία η απόφαση, σκοτεινό και το αμπάρι του πλοίου που τους φυγάδευσε στο Μαρόκο εγκαταλείποντας εκείνος τα όνειρα του να γίνει προσωπικός σεφ του Φράνκο κι εκείνη κυρία των σαλονιών. Χρόνια μετά ο παππούς, ευχή και κατάρα άφησε μαζί με την τελευταία του πνοή: «Χαντίρ, εγγονέ μου που μου μοιάζεις τόσο, κοίτα να κάνεις αυτό που δεν κατόρθωσα να κάνω εγώ κι ο άχρηστος πατέρας σου, που μόνο κιφ ήξερε να καπνίζει με τους ξένους. Να γίνεις μεγάλος σεφ και να γυρίσεις στην Ισπανία».

Ο Εουρίκο άλλαξε εντελώς στάση, μετά απ’αυτό.  Αντάλλαξαν κάτι στιχομυθίες στα Ισπανικά που κανείς μας δεν κατάλαβε αλλά μετά μάλλον θυμήθηκε τον διεθνή εαυτό του και το ξαναγύρισε στ’Αγγλικά.

-Εντ δις ις γουότ γιου μιν  ε μπιγκ σεφ; Γουέρκινγκ φορ ε λάουζι καφέ ιν Σαουθάμπτον;

Ο Χαντίρ ευθύς ανασυντάχτηκε και με γεμάτο αυτοπεποίθηση ύφος που δεν άφηνε περιθώρια για αρνητική απάντηση, ρώτησε αν ο καφές ήταν του γούστου μας, αγνοώντας επιδεικτικά τον επιτιθέμενο Εουρίκο. Με επιτηδευμένο ενθουσιασμό γνέψαμε όλοι καταφατικά πλην του Εουρίκο ο οποίος δεν είχε πάρει τίποτα, εντούτοις έκρινε σκόπιμο να στηλιτεύσει το σέρβις, λέγοντας τι πράγματα είναι αυτά, στην Ισπανία φέρνουνε και ένα ποτήρι νερό μαζί με τον καφέ, και κανένα κουλουράκι, δωρεάν. «Ο Αρλεκίνος», συγγνώμη, ο Χαντίρ θέλω να πω, που όπως αποδείχτηκε ήταν ο σεφ του μαγαζιού, συννέφιασε. Ωστόσο, κατάφερε να απαντήσει με συγκρατημένη ευγένεια, «όχι, εδώ στο UK, όλα πληρώνονται»…

Η παύση της σκληρής διακοίνωσης του Χαντίρ, διακόπηκε από την τσιριχτή φωνή της Λίτσας, όπως άκουσα να αποκαλείται η μία από τις δύο Ελληνίδες, η οποία έκρινε σκόπιμο να ρωτήσει το Χαντίρ, πως και δε δουλεύει σε κάποιο Μαροκινό εστιατόριο όπου θα μπορούσε να αναπτύξει το ταλέντο του.

-Στο London, υπάρχουν πολλά Έθνικ μαγαζιά, όπου θα μπορούσες να απορροφηθείς, του είπε με βεβαιότητα σύμβουλου καριέρας. Ο Χαντίρ, με ύφος σαν αυτό που μάλλον είχε ο παππούς του όταν καμάκωνε τη Δόννα Χυμένες, απάντησε ηδυπαθώς:

– Ethnic restaurants in England are like public toilets, they are either taken or full of shit.

Για να μεταμορφωθεί λοιπόν το ξεπεσμένο κεμπαπάδικο σε έθνικ εστιατόριο υψηλών απαιτήσεων, χρειάζεται γνήσιες Μαροκινές πρώτες ύλες που βρίσκονται πολύ δύσκολα στην Αγγλία, επεξήγησε τη λαϊκή σοφία που μόλις είχε ξεστομίσει.

-Είδες Πηνελόπη μου που όλοι ψάχνουνε για γνήσια υλικά; Είναι το ρεύμα της εποχής, σου λέω.

-Πέννυ είπαμε, αντιγύρισε η άλλη, συμφωνώ. Το ίδιο θα ισχύει και για τα Ελληνικά εστιατόρια. Αν φέρουμε τα κατάλληλα προϊόντα είμαι σίγουρη ότι θα υπάρξει ενδιαφέρον.  

«Αχά! Οσμίζομαι Ελληνικό δαιμόνιο έτοιμο να δράσει», σκέφτηκα εγώ. Αυτά λοιπόν σχεδιάζανε οι φιλενάδες. Και πάνω που ήμουν έτοιμος να απολαύσω άλλο ένα Ελληνικό success story εμφανίστηκε σαν κακός φασουλής, σε παιδικό κουκλοθέατρο ο Άγγλος ιδιοκτήτης του καφέ που απεγνωσμένα έψαχνε τον «τεμπέλη ξένο εργάτη». Με ύφος κρυφοαποικιοκράτη απευθύνθηκε στον Μαροκινό σεφ, λέγοντας ευγενικά αλλά παγερά:

“Hadir, my friend, your break was supposed to last 10 minutes but it is 17 whole minutes that you have been away from your post. People are queuing up, inside. According to the latest calculation of your productivity, the hourly gross income that you generate for me is estimated to the amount of 50 pounds, hence as you realise I am forced to deduct the equivalent percent for the wasted 7 minutes from your salary. Also, during the last month your productivity rate has declined dramatically. As a result, please consider this as your third and final notice. Next time that you will act in the same manner you will be made redundant. A written document is being prepared right now. In plain English, you will be sucked. Remember, it is my way or the highway!”

-Sorry, Graham, I was just coming back in, απάντησε ο Χαντίρ καταπίνοντας την περηφάνεια που μόλις προ ολίγου είχε επιδείξει. Ο παππούς του μάλλον δεν θα ενέκρινε.

Αυτοστιγμής, η ζωηρή Μεσογειακή ατμόσφαιρα που επικρατούσε κάτω από τη μικρή τέντα, μπήκε στο ψυγείο του Αγγλοσαξονικού ρεαλισμού. Οι έχοντες εμπειρία από Αγγλική νοοτροπία, το βουλώσανε κανονικά, ο δε εκτός τόπου και χρόνου νεοφερμένος Εουρίκο, δεν άντεξε και απευθύνθηκε στο boss:

-Εξκιούσμι σερ, γουί άρ κάστομερς χίερ. Χάου ντερ γιου σπικ του χιμ λάϊκ δατ; Άϊ γουός άσκινγκ μίστερ Χαντίρ, αμπάουτ γιορ λάουζι σέρβις. Νότ ε γκλας οφ γουότερ, νόου φρι μπισκότι, νόου νάθινγκ. Ριντίκιουλους. Χάου ντου γιου ιξπέκτ ας του καμ χίερ εγκέν; Γιου τριτ γιόρ γουέρκερ λάϊκ δατ, χι ις ε φρι μαν, νοτ ε σλέϊβ, χι κεν ντου μπέτερ, γιου νόου;

Μπράβο ευελιξία ο Εουρίκο! Σκέφτηκα, με ειρωνία. Κινείται με εξαιρετική ευκολία μεταξύ φασισμού και κομμουνισμού. Μεταξύ, πλούτου και φτώχειας. Μεταξύ χωρών. Μεταξύ ρόλων. Από αδύναμος σε προστάτης των αδυνάτων. Παράξενο τραίνο.

-I am terribly sorry that our service was not up to your standards, sir. But please bear in mind, that this is a policy that we have to follow here. In any case, you should address the problem to me directly or file a complaint letter which will then be forwarded to the Head Office. I cannot help you any further.

Συνέχισε ο Γκράχαμ λες και απευθυνόταν σε άψυχο αντικείμενο, ενώ άρχισε να αποχωρεί από τη σκηνή.

-Γουότ άρ γιου τόκινγκ αμπάουτ; Γουότ λέτερ; Εγκέν λέτερ; Ντοντ γιου πίπλ τόκ του ίτς άδερ; Χέϊ γουέρ άρ γιου γκόϊνγκ; Άϊ αμ τόκινγκ του γιου. Ντου γιου σερβ πίπολ ορ νοτ; Καμ μπακ εντ σπικ του μι λάϊκ ε μαν. Φέϊς του φέϊς, εξερράγη ο Εουρίκο.

Και τότε συνέβη το αναπάντεχο. Θες η αφύπνιση της Μεσογειακής ιδιοσυγκρασίας, θες η αιώνια πάλη των τάξεων, θες ο πειρασμός της επανάστασης, θες τα γκομενάκια που παρακολουθούσαν, θες το φάντασμα του παππού του, ο Χαντίρ, με βεβαιότητα και αγανάκτιση κατακόκκινος απ’τα νεύρα του έλυσε την άσπρη του ποδιά, την πέταξε κατάχαμα και βροντοφώναξε, σαν Βρόντης που είναι:

-THAT’S IT! I QUIT! I DON’T WANT TO WORK IN THIS SHITHOLE ANYMORE!!!

Ο Εγγλέζος Γκρέϊαμ, παρά το κατακόκινο χρώμα στις παρειές του, ανταποκρίθηκε με παροιμιώδη αυτοσυγκράτηση αντάξια της σφιχτοκώλικης ανατροφής του:

-Very well, Hadir. I respect your decision, although I ought to warn you that your antisocial   behaviour will be duly noted, in case you reconsider. I hope that you will not regret it. Please leave now.

Ο Εουρίκο διέκοψε τον Άγγλο για άλλη μια φορά και σαν άλλος Coelho, απευθύνθηκε στον απολυμένο Χαντίρ, φωνάζοντας στ’Αγγλικά για να σκάσει απ’το κακό του ο Άγγλος, να μην ανησυχεί γιατί τώρα συνειδητοποίησε ότι ο λόγος που η μοίρα τον έφερε στην Αγγλία δεν ήταν άλλος τελικά από το να βοηθήσει τον Χαντίρ να πραγματοποιήσει το πεπρωμένο του, δηλαδή να γυρίσει στην Ισπανία για να ολοκληρώσει το ημιτελές έργο του παππού!!! Όλοι μείναμε άφωνοι, από την ταχύτητα των συζητήσεων και των εξελίξεων. Ο Χαντίρ, έκπληκτος από τον απρόσμενο σύμμαχο στο πρόσωπο του κουρελή Ισπανού, το πήρε κι αυτός σα σημάδι της μοίρας με την ευκολία του θρησκόληπτου που βλέπει θαύματα εκεί που δεν υπάρχουν.

Ήταν σα σκηνή θεάτρου. Σαν η παράσταση να είχε τελειώσει και τα φώτα να είχαν ανάψει. Ο Χαντίρ και ο Εουρίκο πιστοί στον καινούργιο τους ρόλο σηκώσαν τους ώμους, σε στυλ, τι να κάνουμε αυτά έχει η ζωή, μας ευχήθηκαν καλή τύχη και εις το επανειδείν, ποιός ξέρει, σε κάποια άλλη πλατεία, σε κάποιο άλλο καφέ, σε κάποια άλλη χώρα…και κινήσανε.

Οι φιλενάδες, επέστρεψαν στην κουβεντούλα τους, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, λύοντας τους Ελληνικούς δεσμούς, με μένα.

Έμεινα μόνος. «Καλή τύχη, σε μας;», αναρωτήθηκα μέσα μου. Χωρίς να το θέλω, ένας γνώριμος αλγόριθμος σκέψεων σχηματίστηκε στο μυαλό μου. Γενναία η απόφαση, γενναία και η παραίτηση, ακριβή η ελευθερία, ακριβό το όνειρο, ακριβό και το εισιτήριο και γι’αυτό σκοτεινό το αμπάρι του πλοίου που θα τους φυγαδεύσει πίσω στην Ισπανία.

Η ιστορία αυτή είναι προϊόν συνεργασίας της avriella και του nillman

Advertisements

2 thoughts on “Πλάνες και περιπλάνες… Μέρος Β΄

  1. Είναι τόσο μεγάλη αλήθεια και γοητευτική ταυτόχρονα» του όπου γης και πατρίς » που είναι να απορεί κανείς πόσο πολύ της αντιστέκεται ο άνθρωπος. Μια απορία που μάλλον πηγάζει από την απορεία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s