Δενδρίτιδα

Image

φωτ.:Μίλτος

Κάπως έτσι θα είναι ο χειμώνας του 2018, σκέφτηκε ο Τζακ…

Η αυγή θα είναι πάντα η ίδια μέσα και έξω απ’τη φυλακή.

Το μόνο πρόβλημα μ’αυτά τα κλαδιά, είναι ότι είναι πολύ λεπτά. Είναι λεπτά σαν αποφυάδες νευρικών κυττάρων.

Δε μπορείς να βασίσεις τίποτα πάνω τους. Είναι σαν τους ανθρώπους. Δε μπορείς ούτε να βασίσεις ούτε να κρεμάσεις τίποτα πάνω τους. Ούτε καν τα παχύσαρκα κιλά του μάταιου σώματος σου, όταν θα θελήσεις ν’απαγχονιστείς σ’αυτά.

Η αυγή πάντως θα είναι πάντα η ίδια. Και τα κλαδιά πάντοτε θ’αναπτύσονται για ν’αγγίξουν τον ουρανό. Δενδρίτες, νευρικά κύτταρα, σπεύδουν ν’αγγίξουν τον ουρανό, αλλά μάταια. Χωρίς φύλλα, χωρίς φρούτα. Τα βράδυα φαίνεται σα να διοργανώνουν μυστικές συνομωσίες με τ’αστέρια του μαύρου ουρανού διαγράφωντας τροχιές συνάντησης με καθένα απ’αυτά. Όπως εγώ με σένα. Περίπλοκα, χαοτικά και αναιδώς.  Τα πρωϊνά στήνουν χορευτικές διαδηλώσεις ακινησίας, μπροστά στον ανέκφραστο ουρανό, όπως εγώ μπροστά στους δεσμοφύλακες μου. Όπως εμείς, μπροστά στους δεσμοφύλακες μας.

Η αυγή θα είναι πάντα η ίδια. Είσαι ή δεν είσαι παρών. Η φυλακή όμως κάποτε θα γκρεμιστεί. Έτσι λένε οι προφητείες τουλάχιστον. Και θα μείνουν τ’ανθρώπινα σώματα με τα χέρια απλωμένα να προσπαθούν ν’αγγίξουν τον ουρανό ελεύθερα και μόνα…

Όμως, να, κοιτάω κάτω. Τις ρίζες που κατάφεραν να χωθούν στο χώμα, με τον ίδιο άναρχο τρόπο που τα κλαδιά δικτυώνονται στον αέρα. «Χους ην και εις χουν απελεύσητω», δήλωνε ο παπάς προχθές. Στάχτες, λέω εγώ από μία φωτιά ενός γενναίου διαστημόπλοιου που κι αυτό στ’άστρα πάει κουβαλώντας δενδρίτες, εξίσου γενναίων αστροναυτών…που κι αυτοί στάχτες θα γίνουν στο χώμα ή στον ουρανό.

Το δέντρο της ζωής, λένε. Καλικάντζαρος και γω, κάθε πρώτη του χρόνου θα κάνω πως πάω να το κόψω. Αλλά δε με συμφέρει. Γιατί τότε τα κλαδιά δε θα ενώνουν ουρανό και υπέδαφος.

Ελεύθερα και μόνα…

Όπως ελεύθερος και μόνος θα’μαι όταν θα βγω απ’τη φυλακή. 64 μήνες ακόμα. Σπέρμα,αίμα,σάλιο,ούρα και βροχή θα τρέφουν τα κλαδιά μου μέχρι να μεγαλωσουν και να θεριέψουν μήπως και καταφέρω σκαρφαλώνοντας να δραπετεύσω πιο νωρίς…

Ελεύθερος και μόνος καλικάντζαρος.

φωτ.: Μίλτος

φωτ.: Μίλτος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s