Η Κάπα στον πλανήτη Ζι… Μέρος Α’

φωτ.: Νέκτη Σταμέλου

φωτ.: Νέκτη Σταμέλου

Η Κάπα ζούσε κάπου στον πλανήτη Γη, τον οποίο και ποθούσε διακαώς να σώσει από τους εκμεταλλευτές, τους εμπρηστές, τους ρατσιστές, τους πολιτικούς, τους αφιλόζωους, τους..τους…τους….

Ένα πρωινό του Οκτώβρη, το ραδιόφωνο με την αφύπνιση την ξύπνησε με μία απροσδόκητη είδηση.

Στις πέντε το πρωί εξωγήινοι είχαν προσγειωθεί στην κεντρική πλατεία. Το ψυχικό της ξυπνητήρι σήμανε. Είχε έρθει η ώρα να συναντήσει το πεπρωμένο της. Μισοντυμένη, έφυγε ολοταχώς για το κέντρο της πόλης, χαράζοντας νοητές πορείες για να αποφύγει τα πλήθη που περίμενε ότι θα συναντούσε.

Όσο πλησίαζε, τόσο μεγάλωνε η έκπληξή της. Μποτιλιάρισμα μηδέν. Εξαφανισμένοι οι κάτοικοι της πόλης, ένας θεός ήξερε που. «Μα μήπως τους σκότωσαν όλους κι εγώ κοιμόμουν;», έπιασε τον εαυτό της να αναρρωτιέται. Ένα ανεπαίσθητο φτερούγισμα στο στήθος της που προκάλεσε η σκέψη της για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, το απέδωσε μόνο στην φυσιολογική έκκριση αδρεναλίνης που σίγουρα είχε και όχι στην απροσδόκητη ανακούφιση που ένιωσε για δευτερόλεπτα μόλις. Την ανακούφιση αυτή φρόντισε ασυνείδητα να την απωθήσει σαν να μην υπήρξε ποτέ.

Έφτασε αβασάνιστα από κίνηση στην πλατεία. Και το είδε. Ένα τεράστιο σκάφος με τη μορφή ιπτάμενου δίσκου βρισκόταν σε ύψος είκοσι μέτρων πάνω από το έδαφος και σκέπαζε με τη σκιά του την πλατεία και τα γειτονικά τετράγωνα. «Καλέ! Είναι όπως στις ταινίες τούτο δω το πράμα……Χα, επιβεβαιώνονται οι θεωρίες συνωμοσίας λοιπόν!», μονολόγησε. Κάτω από τις γκρίζες λαμαρίνες του αστροσκάφους, στέκονταν καμιά δεκαριά εξωγήινοι. Δεν υπήρχε γήινος κανείς, ούτε στην πλατεία, ούτε και σε ακτίνα όσο μπορούσε να φτάσει το μάτι της. «Μμμ, περίεργο…» σκέφτηκε σαρκάζοντας. Εκείνη μια ζωή το έλεγε ότι οι άνθρωποι δεν αφήνουν τον καναπέ τους εύκολα. Πλησίασε τους ξενόφερτους χωρίς να διστάσει, κι ας ήταν στην όψη αρκετά διαφορετικοί.

Το θάρρος της έγινε δεκτό με απάθεια («αγένεια» σκέφτηκε η ίδια) από τους εξωγήινους. Η υποδοχή τους ήταν ψυχρή. Χωρίς υπεκφυγές και ιδιαίτερες φιοριτούρες, της εξήγησαν ότι ο σκοπός του ταξιδιού τους ήταν καθόλα ειρηνικός, καθαρά εξερευνητικός άλλων κόσμων. Επεδίωκαν μόνο να γνωρίσουν τους Άλλους του γαλάζιου πλανήτη. Αυτοστιγμεί και εντελώς παρορμητικά, η Κάπα αποφάσισε να δηλώσει ακόμα μια φορά στη ζωή της εθελόντρια. Θα τους έλεγε τα πάντα για το γήινο πολιτισμό με τον όρο να μάθει τα πάντα για το δικό τους.

Ξεκίνησαν πρώτα οι Ξένοι να μιλάνε για το δικό τους κόσμο. Η Κάπα άκουσε για τον πλανήτη τους, το Ζι, μια μικρή σφαίρα στα δεξιά του Αλφα του Κενταύρου. Έμαθε ότι η διαρκής εξέλιξη της τεχνολογίας ήταν όραμα και αποστολή του πολιτισμού τους.

Κάποιες ώρες βρισκόταν, πρωτοφανώς σοκαρισμένη εσωτερικά, σε κατάσταση που φρόντισε από τακτ κυρίως να κρύψει (αν εξαιρέσουμε ένα νεύρο που παλλόταν κάτω από το δεξιό της μάτι), να συνειδητοποιεί ότι στο Ζι είχαν φτιάξει ένα πολιτισμό χωρίς συναίσθημα. Χωρίς αγάπη, χωρίς έρωτα, χαρά, ενθουσιασμό, ενοχή, ντροπή ή λύπη. Τίποτα το συναισθηματικό δεν υπήρχε στον πλανήτη τους. Το χαμόγελο ήταν σπάνιο και μόνο σαν εκτόνωση των μυών, αλλά σπάνια εώς ανύπαρκτη ήταν κι η συγκρουση. Τα πάντα ρυθμισμένα στην εντέλεια, δουλειές και ζωντανές υπάρξεις. Η τεχνολογία ήταν φυσικά στην υπηρεσία της κοινωνίας, μιας κοινωνίας με όντα που αναπαράγονταν χωρίς έρωτες. Μηχανικά και από πίστη στο καθήκον. Φυλακές δεν υπήρχαν, μόνο αμέτρητα σχολεία όπου διδάσκονταν με υποδειγματικό τρόπο οι θετικές επιστήμες. Μαθήματα για ανθρωπιστικές επιστήμες δε γίνονταν και οι τέχνες ήταν απούσες. Μόνο μουσική υπήρχε, κι αυτή πάλι είχε αναπτυχθεί αυστηρώς στο πλαίσιο της έρευνας για τη σχέση της με τα μαθηματικά.

«Μα είναι δυνατόν;!», σκέφτηκε.

«Εμείς εδώ είμαστε τόσο διαφορετικοί!», είπε ξεκινώντας μα αναψοκοκκινισμένο πρόσωπο, τη δική της περιγραφή των γήινων πραγμάτων. Και μίλησε πολύ για τον τρόπο που οι άνθρωποι στη γη ερωτεύονται, αγαπούν, νοιάζονται και θρηνούν. Τους μίλησε για τη ντροπή και τις ενοχές, τη φιλία, αλλά και για το τι ανατριχίλα μπορεί να προκαλέσει ένα άγγιγμα. Εκείνοι, την άκουγαν στην αρχή ανέκφραστοι. Μετά με ορθάνοιχτα μάτια και την απορία ζωγραφισμένη στα εξωγήινα πρόσωπα. Όταν η Κάπα είδε αυτή την απορία να γίνεται περιέργεια να ακούσουν περισσότερα, ξεθάρρεψε και έβγαλε τον αγαπημένο της θερβάντες από την τσάντα. Τους διάβασε Δον Κιχώτη. Τους το διάβασε όλο. Χωρίς διάλλειμμα συνέχισε ακάθεκτη. Σαίξπηρ, Όμηρος, Φλωμπέρ…διάβαζε και διάβαζε και διάβαζε ακούραστα. Στα δεκαπέντε μερόνυχτα έπιασε την ποίηση. Σύστησε στο ακροατήριό της το Μπωντλέρ, τον Καβάφη, Ρίλκε και Νερούδα. Κάποτε η Κάπα αποφάσισε να κλείσει με Γκαίτε. Τους τελευταίους στίχους τους πρόφερε με φωνή σπασμένη από κόπωση:

«…που είστε καλοί παιδικοί μου καιροί!

Εφώναξα τότε με στήθος βαρύ.

Πλην όμως την είδα, πετάει η χαρά.

Κι αυτή είναι η πρώτη κι εσχάτη φορά.» *

Την ώρα που έκλεινε το βιβλίο, άκουσε τους Ζήινους να κλαίνε με αναφιλητά. ¨Ηταν ένα κλάμα περίεργο, πρωτάκουστο κι από τους ίδιους. Σήκωσε τα μάτια και είδε ότι έκλαιγαν από συγκίνηση και γελούσαν από ευτυχία. Όταν ξεθύμαναν, άρχισαν να χτυπούν τα πόδια τους στις πλάκες τις πλατείας κι εκείνη αμέσως κατάλαβε ότι αυτός ήταν ένας αυτοσχέδιος δικός τους τρόπος αντί χειροκροτήματος.

Όταν καταλάγιασε το ντελίριο της συγκίνησής τους, της πρότειναν να πάει μαζί τους, να εγκατασταθεί στον πλανήτη Ζι για να τους μυήσει σε όσα δεν είχαν μάθει να ζουν. Η Κάπα δέχθηκε αυτοστιγμή χωρίς δισταγμό. Ούτως ή άλλως, στη γη οι αγώνες της δεν είχαν ποτέ την αναγνώριση που θα ήθελε. Στο σπίτι δεν την περίμενε κανείς. Ούτε εραστής, ούτε φίλος, γάτα ή σκύλος. Αντίθετα, στο Ζι, «με περιμένει πεδίο δόξης λαμπρό», σκεφτόταν. Θλίψη που θα παρατούσε στη μέση ό,τι προσπαθούσε στη γη, δεν είχε. «Ας βρεθεί κάποιος άλλος να σας σώσει!» φώναξε πριν διαβεί την πόρτα του σκάφους, ενώ ενδόμυχα το απευχόταν……

Συνεχίζεται…

Τη συνέχεια μπορείτε να την διαβάσετε  εδώ

Την ιστορία αυτή έγραψαν μαζί οι nektys & nikoten

* Απόσπασμα από το ποίημα Η «Χαρά» του Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε

Advertisements

4 thoughts on “Η Κάπα στον πλανήτη Ζι… Μέρος Α’

  1. Η Χαρά

    Ζητώ την χαράν πότε εδώ πότε εκεί!
    Που είσαι; ειπέτε μου που κατοικεί;
    Δεν είναι εις λόφους ‘ εις όρη υψηλά.
    Ειπέτε μοι, που η μορφή της γελά;

    Εις βάθη κοιλάδων επήγα ζητών.
    Τον ρύακα είδα που πίπτει κροτών,
    και παίζει και σύρει νερά καθαρά,
    Μαζί των δεν έπαιζε πλην η χαρά.

    Εζήτησ’ αύτην εις σκιάς των δασών.
    Εγέλων τα φώτα αστέρων χρυσών,
    Πτηνόν εκαλάδ’ εις μυρσίνη χλωράν,
    Πλην έψαλε θρήνους και όχι χαράν.

    Εζήτησ’ αύτην εν ευθύμους χορούς,
    Εις δείπνον θαλάμους λαμπρούς και ηχηρούς.
    Εις φώτα, εις σκεύη χρυσά κι’ αργυρά,
    Πλην ουτ’ εις αυτά δεν ευρέθ’ η χαρά.

    Την έφθασα τέλος, την εύρον μακράν,
    Μακράν εις χωρίου κοιλάδα μικράν.
    Τριγύρω της είχε παιδιά αρκετά,
    Κ’ επήδα μ’ εκείνα κ’ εγέλα μ’ αυτά.

    Που είστε καλοί παιδικοί μου καιροί!
    Εφώναξα τότε με στήθος βαρύ.
    Πλην όμως την είδα , πετά η χαρά.
    Και αυτ’ ήν είναι η πρώτη κ’ εσχάτη φορά.

  2. Σκεφτομαι λοιπον διαβαζοντας αυτο το ιδεοροφημα οτι αντι να στειλουμε την Καπα(που εχει και να δωσει αλλα και να πει κατι ακομα στο δικο μας κοσμο)να κανουμε μια ανταλλαγη πληθυσμων ξεκινωντας απο…..(μαντεψτε!!!)τους πολιτικους μας.Θα τους μαθουν τι σημαινει υπευθυνοτητα και πιστη στο καθηκον.Θα μας δωσουν τους δικους τους να τους δειξει η ομορφη(στην ψυχη) Καπα τι σημαινει να εισαι ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.Ετσι δεν θα ειχαμε μονο εναν τελειο κοσμο αλλα δυο….(ευκαιρια για διακοπες χαχαχα!!!!ελληνιδα με τα ολα μου)

  3. niki, ζωντανεύεις το γραφενείο με την παρουσία και τα σχόλιά σου ! Άργησες λίγο να ρίξεις την ιδέα για το β μέρος όπότε τώρα θα δεις κάτι άλλο….βέβαια με γαργαλησε λίγο η ιδέα ν’αλλάξουμε το β μέρος για να ξαποστείλουμε τους πολιτικούς έστω και σε τόπο φαντασίας. ευχαριστώ ευχαριστώ ευχαριστώ!

  4. Παράθεμα: Η Κάπα στον πλανήτη Ζι… Μέρος Β’ | Γραφενείο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s