Η Κάπα στον πλανήτη Ζι… Μέρος Β’

φωτ.: Νίκος Τεντόμας

φωτ.: Νίκος Τεντόμας

Τη αρχή της ιστορίας  μπορείτε να την διαβάσετε εδώ

Στο νέο πλανήτη, η Κάπα εξελίχθηκε ραγδαία σε μέντορα συνείδησης. Ξεκίνησε διδάσκοντας τα θετικά συναισθήματα σε μικρές συγκεντρώσεις. Σε σύντομο χρονικό διάστημα γέμιζε αμφιθέατρα, μετά στάδια και μετά δεν υπήρχε χώρος να μπορέσει να χωρέσει το κοινό της.

Έγινε η Μεγάλη Μάνα (Μ.Μ.), τίτλος που αντικατέστησε προς τιμήν της αυτόν του Πλανητάρχη. Οι ζήινοι είχαν γίνει τα παιδιά της. Επιμελώς τα «τάιζε» με όλα τα θετικά συναισθήματα. Κατάφερε τα μέχρι πρότινος ανέκφραστα πρόσωπά τους να συσπώνται από έκπληξη, ενθουσιασμό και χαρά.

Έβαλε στη ζωή τους το γέλιο με του στέρνου το ηδονικό γαργάλημα. Στην αρχή εκδηλώθηκε όπως το ψιχάλισμα, σιγανό και μετρημένο. Στη συνέχεια άστραψε και βρόντησε, έγινε ασυγκράτητο σαν την καλοκαιρινή μπόρα. Στο τέλος, έγινε τρόπος ζωής. Ήταν τέτοια η ανάγκη των ζήινων ν’αποζημιωθούν για τα χωρίς εκδηλώσεις χαράς χρόνια τους, που δεν έχαναν την ευκαιρία να γελάσουν, με αιτία ή χωρίς, ξύπνιοι και στα όνειρά τους. Όλο αυτό βέβαια, είχε κι ένα μικρό κόστος ή μεγάλο. Όπως το πάρει κανείς. Το θόρυβο. Κάποιος γήινος δεν θα άντεχε για πολύ την αντάρα από τα χάχανα. Ίσως μάλιστα και να σκιαζόταν, να έβλεπε καχύποπτα όλο αυτό το κρεσέντο κεφιού, το ντελίριο θετικής ενέργειας.

Για την Κάπα πάντως ήταν σαν να πέθανε και να πήγε στον παράδεισο. Η χαρά τους ήταν και δική της. Κτήμα της ήταν, το δημιούργημά της. Λάτρευε τη φασαριόζικη αντήχηση του γέλιου τους, σα μουσική έφτανε στ’αυτιά της, όμως περισσότερο ακόμη, ήταν η πιο τρανταχτά ηχηρή απόδειξη ότι μόνη είχε περπατήσει στο μονοπάτι της επιτυχίας και της αναγνώρισης και ολομόναχη τα είχε καταφέρει. Λαχταρώντας αυτή η ηχορύπανση που την κολάκευε να μη σταματήσει ποτέ, έβαλε ένα σώμα επιθεωρητών να κόβει πρόστιμα σε κατηφείς και συνοφρυωμένους. Το μέτρο έτυχε θερμής υποδοχής από τους ζήινους, οι οποίοι πειθάρχησαν πειθήνια. Γιατί η Μεγάλη Μάνα τους γνώριζε πως θα έπρεπε να νιώθουν. Και έβαλαν τελεία.

Για αρκετό καιρό η Κάπα απόλαυσε τις τιμές με την καρδιά της. Όμως ένα πρωί, για πρώτη φορά αφότου είχε εγκαταλείψει τη γη, ξύπνησε κακοδιάθετη. Δεν το πολυέψαξε και η μουρτζουφλιά της παρασύρθηκε από την πυκνή ροή της μέρας. Είχε τόσα να κάνει ως Μ.Μ. Δυστυχώς για την ίδια κι άλλους πολλούς, ξύπνησε κακοδιάθετη και την επόμενη μέρα. Και τη μεθεπόμενη. Και όλες τις μέρες που ακολούθησαν για πέντε μήνες γήινους. Η μέχρι πρότινος πρωινή κακοδιαθεσία απλώθηκε τελικά σε όλο το εικοσιτετράωρό της, μέχρι που εξαφανίστηκε κάθε ίχνος απόλαυσης από τη νέα ζωή.

Κάποια μέρα αποφάσισε ότι δεν πήγαινε άλλο. Να κάτσει να το σκεφτεί. Γιατί δεν περνούσε πια καλά; Γιατί;

Με το που έβαλε το ερωτηματικό, εμφανίστηκε στο μυαλό της η αιτία και της έκλεισε κοροϊδευτικά το μάτι. Ο θυμός που την σιγοέκαιγε ήταν. Θυμός για τους γήινους, για την αχαρίστια τους, για το ότι δεν αναγνώρισαν ποτέ τον αλτρουϊσμό της. Ο θυμός αυτός είχε φουντώσει, είχε θεριέψει και πια την ξεπερνούσε. Πως να σβηστεί μια πυρκαγιά με αξιώματα και τιμές; Ο προβληματισμός της για το θέμα κράτησε τόσο, όσο. Δεν ήταν και για να κλωθωγυρνάει τις σκέψεις της η Κάπα. Άλλωστε, από πάντα το ‘χε καύχημα ότι αυτή ήταν της δράσης και της πράξης. Και έτσι έδωσε εντολή στον αστροστόλο :

«Σκοτώνουν ο ένας τον άλλον…δεν τους αξίζει να ζουν! Εξοντώστε τους!»

Κι εκείνοι υπάκουσαν με την τυφλή υποταγή παιδιού στη Μεγάλη Μάνα. Και η Γη καταστράφηκε ολοσχερώς από τους φιλειρηνικούς -κάποτε- κατοίκους του πλανήτη Ζι. Οι ζήινοι έφυγαν για την αποστολή παιδιά κι επέστρεψαν στο σπίτι ενήλικοι. Θυμωμένοι με τον διαστροφικά περίεργο τρόπο που η Μεγάλη Μάνα τους είχε αποφασίσει να τους δείξει τη σκοτεινή πλευρά τους.  Το κλίμα στο Ζι γύρισε ξαφνικά. Τα άγρια ένστικα είχαν ελευθερωθεί και κυκλοφορούσαν αδέσποτα. Πόλεμοι, βιασμοί, δολοπλοκίες, βαναυσότητες. Πρωτόγνωρες καταστάσεις, αναπάντεχες ακόμα και για κάποια που ήταν γέννημα θρέμα της γης. Μία ανταρσία και η αιματηρή σύγκρουση που ακολούθησε, έστειλαν την Κάπα από την εξουσία στη φυλακή και κάποιους από τη φυλακή στην εξουσία, υποσχόμενους ότι όλα στο Ζι θα γίνονταν όπως παλιά.

Στα μπουντρούμια είχε μπόλικο χρόνο για να σκεφτεί. Τόσο χρόνο σε σκέψη δεν είχε ποτέ διαθέσει. Και πάλι βέβαια δεν μπόρεσε να αποφύγει να είναι σύντομη η διαδικασία του αναστοχασμού. Της έφτασαν τέσσερα μερόνυχτα στο υγρό κελί, για να καταλήξει ότι η ίδια ήταν κάποια άλλη, εντελώς διαφορετική από αυτό που πάντα πίστευε. “Έκανα το Ζι μια άλλη Γη!”, σκέφτηκε και αποφάσισε να κρεμαστεί. Βάλθηκε να δένει το κουρελοσέντονό της σε βρόχο, όταν σε μία ακόμα κρίση αυτογνωσίας, παραδέχθηκε ότι μοιραία πέθαινε γιατί δεν υπήρχε κανείς πια να τη χρειάζεται. Όχι από τύψεις.

Η Κάπα ζούσε κάποτε στον πλανήτη Γη, τον οποίο και ποθούσε διακαώς να σώσει από τον εκμεταλλευτή, τον εμπρηστή, τον ρατσιστή, τον πολιτικό, τον αφιλόζωο, τον ίδιο της τον εαυτό.

Την ιστορία αυτή έγραψαν μαζί οι nektys & nikoten

Advertisements

3 thoughts on “Η Κάπα στον πλανήτη Ζι… Μέρος Β’

  1. Παράθεμα: Η Κάπα στον πλανήτη Ζι… Μέρος Α’ | Γραφενείο

  2. Η αληθεια ειναι οτι απο την αρχη της αναγνωσης «τρομαξα»με ολη αυτη την επιτυχια στον καινουριο πλανητη και δεν εκανα λαθος!!!!Ξεχασε η Καπα την καταγωγη της, κατα βαθος ηταν γιηνη και αυτο «κουβαλαγε»μεσα της…..Σε οποιον πλανητη και να πας τελικα «η πολις θα σ’ακολουθει»οπως λεει και ο ποιητης.ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

  3. υπέροχο σχόλιο…και για να πω την αλήθεια αν είχαμε στο νου το στίχο που ανέφερες μάλλον θα ‘χε μπει στο τέλος της…μάλλον όχι, είναι τόσο σημαντικός που μπορεί να είχε μετατοπιστεί εκεί όλο το κέντρο βάρους…εμείς ευχαριστούμε niki!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s