Πέντε ιστορίες, πέντε γραμμές

φωτ.: Νίκος Τεντόμας

φωτ.: Νίκος Τεντόμας

Είμαι εδώ κάτω και περιμένω πότε θα ελευθερωθώ.
Πριν από δεκαπέντε χιλιάδες χρόνια με έθαψαν ζωντανό.
Τι ατυχία να είμαι αθάνατος…


Εχθές το βράδυ επιτέθηκαν οι εξωγήινοι.
Μέχρι το πρωί είχαμε ηττηθεί ολοκληρωτικά.
Όμως δεν άντεχαν τον ήλιο και τους έκαψε.
Νικήσαμε.
Αλλά το βράδυ τι θα γίνει;


Είχα κατάθλιψη και πήγα σε έναν ψυχίατρο.
Αυτός με άκουσε και στην συνέχεια αυτοκτόνησε.
Ο θάνατος του με επηρέασε και θεραπεύτηκα.
Τώρα θέλω να γίνω ψυχίατρος αλλά φοβάμαι.


Το θλιμμένο μυρμήγκι βγήκε για τροφή.
Αλλά αντί για αυτό πήγε στον τζίτζικα.
Τόσα χρόνια τα έλεγαν και τελικά ερωτευτήκαν.
«Αχ κρυφή αγάπη μου, τι θα τρώμε το χειμώνα;»


Σε περίμενα να έρθεις.
Τελικά ξεκίνησα να έρθω εγώ.
Βρεθήκαμε στη μέση άλλα δεν ειδωθήκαμε.
Τώρα είμαι στη θέση σου και εσύ στην δική μου.
Βλέπω τι φοβόσουν.
Εσύ βλέπεις;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s