Οι φιλίες στις λακκούβες

φωτ.: Νέκτη Σταμέλου

φωτ.: Νέκτη Σταμέλου

Πες ότι ανακαλύπτεις ότι ένας φίλος που εμπιστεύεσαι σου λέει ψέματα. Συμφωνείς ότι είναι ‘’φλααπ’’ σαν να βρίσκεις κενό αέρος σε πτήση; εσύ απότομα να πέφτεις με το στομάχι σου ν’ ανεβαίνει; Επειδή ίσως και να μην σου ‘χει τύχει να πέσεις σε κενό αέρος με αεροπλάνο και να μη γνωρίζεις την αίσθηση, να βάλω άλλο παράδειγμα. Πας, πας, πας αριστερή λωρίδα, Εθνική οδό, «αλφάδι θα ’ ναι η άσφαλτος», σου έχει πει ο φίλος, «ν’ ανοίξεις γκάζι άνετα, να το ευχαριστηθείς».

Ε, το πατάς κι εσύ. Κι εκεί που χαίρεσαι με τη μεγάλη ταχύτητα… ΩΠΑ. Πέφτεις σε λακκούβα. Ε, δε μπορεί, σίγουρα ξέρεις πως είναι να πέφτεις σε λακκούβα στην εθνική, αν ζεις σ’ αυτή τη χώρα.

Όσο λιγότερο το περιμένεις, τόσο πιο γερό το τράκο σου. Δεν είναι;

Μόλις περάσει το σοκ της έκπληξης, θυμώνεις με το φίλο. Μετά θυμώνεις με τον εαυτό σου που τον πίστεψε, ειδικά αν κάπου μέσα από τα αρχεία της μνήμης σου ανασύρεις εικόνες, σήματα φωτεινά, που έδειχναν ότι ο δρόμος είχε κάποια σαμαράκια. Νιώθεις ηλίθιος -σα να μη σου φτάνει ο θυμός- που δεν στάθηκες στα σημάδια. Κι έχει κι άλλο. Γίνεσαι καχύποπτος. Ψάχνεις να βρεις λακκούβες κι εκεί που δεν υπάρχουν. Α, να μην το ξεχάσω. Είναι στιγμές που νιώθεις και λίγος. Ασήμαντος που δεν σε εμπιστεύθηκαν. Αγαθιάρης που εμπιστεύθηκες.

Κι ίσως, λίγο αργότερα, να νιώθεις κι ενοχές για όλα αυτά που σκέφτεσαι. Τότε είναι που λες ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο. Όπως ανθρώπινος είναι ο φόβος κι η ντροπή για ό,τι κρύβεται πίσω από ένα ψέμα, σε μια φιλία. Που αποκτά ξαφνικά μια λακκούβα. Από πάνω της στέκεσαι διστακτικός και ξύνεις το κεφάλι σου. Περιμένεις την κατάλληλη στιγμή. Nα τα πεις στο φίλο όπως θα σου ‘ρθουν. Μη ξεμείνεις να διστάζεις πολύ καιρό. Βλέπεις;…το άνοιγμα της λακκούβας μεγαλώνει. Κάτι σα μικρό ρήγμα ανάμεσά σας. Εκείνος στέκει απέναντι, στην άλλη πλευρά. ΜΙΛΑ.

Advertisements

2 thoughts on “Οι φιλίες στις λακκούβες

  1. κάποιες λακούβες γεννιούνται στα βάθη της ζωής μας. Η ζωή προχωρά, εσύ αλλάζεις και αυτές εξακολουθούν να υπάρχουν . Σιγά σιγά γίνονται ανεμικές, προσπαθούν να κλείσουν , να γιατρευτούν. Στέκεσαι και τις κοιτάς να χανονται και σχεδόν δεν το πιστεύεις ,που στάθηκες τυχερή και όχι μονάχα τις εντόπισες αλλά και βρήκες τρόπο να τις κλείσεις. Και τότε πριν καλά καλά το χωνέψεις, πέφτει ένα φιλαράκι στην λακούβα την παλιά και κτυπάει. Δεν είχες προλαβει να το ειδοποιήσεις. Γυρνάς, κοιτάς, τρομάζεις , ακούς, μιλάς και γίνεται η λακούβα γέφυρα. Ο τρόπος ( μοναδικός) για να κλείσει .

    • αν όμως έχει κανείς ‘τραυματισμένο’ το αμορτισέρ από τρακάρισμα και δεν το χει πάρει χαμπάρι ή αμελεί να το κοιτάξει, μπορεί ένα απλό σαμαράκι να του φανεί εσωτερικά λακκούβα… όσο αργεί το σέρβις τόσο πιο πολύ κοστίζει τελικά νομίζω

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s