Το Αλφα

φωτ.: Κωνσταντίνα Βαγενά

φωτ.: Κωνσταντίνα Βαγενά

Σήμερα θα σου πω για τα Δέλτα μου.

Τα συνάντησα σε έναν δυστυχισμένο ύπνο, ήταν δύο. Το ένα ισορροπούσε με την κορυφή του ανάποδα πάνω στο άλλο, σαν από πάντα. Μια κλεψύδρα ήταν, άδειαζε δευτερόλεπτα. Κι εγώ από κάτω της στεκόμουν, με την παλάμη απλωμένη και τα δάχτυλα ανοιχτά, να νομίζω ότι θα πιάσω την πολύτιμη άμμο.

«Μα πως να γίνει αυτό;!», μου σφύριξε κοροϊδευτικά το Δεν.
«Αχ καημένη, που όλα τα γνωρίζεις και τίποτα δεν ξέρεις…», σιγοντάρισε από κάτω το Δίχως. Με σούβλισε με γουρλωμένο το μοναδικό του μάτι.
«Ποιο; Ποιο δεν ξέρω;», ρώτησα με αγωνία. Ο ιδρώτας μου είχε αρχίσει να τρέχει κι αυτός, στο ξωπίσω της σκόνης του χρόνου. Ένας μάταιος αγώνας.
Τα δύο Δέλτα με το ένα μάτι έβλεπαν τα πάντα.«Θα πρέπει να επιστρέψεις στα βασικά αν δεν θες να ιδρώνεις. Ξεκίνα με επανάληψη στο Άλφα…», μου είπαν.
«Φοβάμαι μωρέ!..Μου φέρνει στο νου τις κακές τις λέξεις… Απουσία και απώλεια και αποχωρισμό», τους φώναξα.
«Καλά το πας», απάντησαν ορθά-κοφτά.
Και μετά ξύπνησα.

Κι η πρώτη μου σκέψη ήταν εκείνη η μαγική παραλία που φέρνει τη ζωή στο εδώ-και-τώρα και βάζει το θάνατο σε παρένθεση. Σε είδα να ακούς τον εφιάλτη μου με ένα ψάθινο καπέλο στο κεφάλι και να μου απαντάς με μία χαμογελαστή σιωπή. Έμπηξες ένα Π μέσα στην άμμο και μου έγνεψες να διαβούμε το κατώφλι.

Advertisements

2 thoughts on “Το Αλφα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s