45′

David Hurn1

Λοιπόν, σκέφτηκα.

Tο έχω υπόψη.

Εκεί που θα λέω:

Επιτέλους!

Τα έκαψαν μέρες φωτεινές.

Μικρής σημασίας είναι.

Πάνε, δεν υπάρχουν πια

τ’ αναθεματισμένα,

τα ίχνη όλα,

όλων,

των δαιμόνων που ήταν και άγγελοι,

των προγόνων και των προικώων τους,

των άσπονδων φίλων

και της προδοσίας μου,

της οίκοθεν και αυτοπαθούς…”

Το ‘χω δει,

μόλις σε τέτοια ρέμβη αυτάρεσκα αφεθώ,

θα ‘ρθει να με βρει, πάλι, το Κάτι

-αυτό που μου ‘πες Άχρονο.

Ρευστή μορφή,

άλλοτε φύσημα στα τσίνορα θα μοιάζει

-ερέθισμα ουδεμίας σημασίας.

Μα άλλοτε, σάμπως κύμα ωστικό

ξεσπά, τ’ ανάσκελα με ρίχνει,

πίσω με ξαποστέλνει στον κόπο και στον χρόνο,

το ίδιο μονοπάτι να διαβώ,

χαϊδεύοντας σημάδια μου.

Μικρής σημασίας δεν τον λες τον πισωγυρισμό μου.

Εντάξει, το γνωρίζω,

πάντα θα φτάνω στο παρόν μου,

μετρώντας την απόσταση ξανά, πόντο τον πόντο

και ξέρω πια,

πάντα λιγότερα τα μέτρα θα μου βγαίνουν.

Μεγάλης σημασίας, τούτη η οικονομία,

για τον Αθάνατο.

 

φωτ.: David Hurn

2 σκέψεις σχετικά με το “45′

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s